മഹാനവമി

കുറിയ്ക്കുന്നു ഞാനീ മഹാനവമിയില്‍
ഭൂതതാളിലെ ചുവന്നമഷിയാല്‍
ഉയിരായ്‌ ജന്മം കൊണ്ട
ജ്വലിക്കുമെന്‍ മുറിവുകള്‍

എരിവുകളീ നാളില്‍
വരികളായ് തെളിയവേ
താരമായ്‌, പിന്നെ
മറവിയായ് തീരുമെന്നമ്മ

ഓര്‍മ്മകള്‍ മറവിതന്നാഴങ്ങള്‍
തേടുമീ നാളില്‍
കുറിയ്ക്കില്ല ഞാന്‍,നിന്‍ നാമവും
നീയാം മൌനവും....

കണ്ണാടി

വിശ്വസിച്ചവരേ ചതിക്കൂ
എന്നറിഞ്ഞതില്‍പ്പിന്നെ
കണ്ണാടി നോക്കിയിട്ടില്ല ഞാന്‍

പ്രതിധ്വനി

പ്രതിധ്വനി മന്ത്രിക്കുന്നത്
ഞാന്‍ നിന്നെയറിഞ്ഞേ
എന്ന് മാത്രം

കടല്‍

കരവെച്ചുകരയെടുക്കും കടല്‍
ഒതുങ്ങുന്നൊതോരോ ശംഖിലും...

ഗാന്ധര്‍വ്വം

നിന്‍ പ്രണയബലിയ്ക്കായ്‌

മനസ്സിന്‍ താളത്തില്‍

പറന്നിറങ്ങിയവന്‍ ഞാന്‍
‍
നിലാവിനാല്‍ സ്വതന്ത്രനായ്‌

ഗന്ധങ്ങളാല്‍ തടവിലായ്‌

നേരിന്‍റെ നീലച്ച ഞരംബിലൂടെ

സ്വപ്നത്തിലേക്കു ചേക്കേറിയോന്‍

പ്രഭാത രശ്മിയിലൊടുങ്ങുമെങ്കിലും

ഇരുളിലൊരു മിന്നലായ്‌

പ്രകാശതതിലൊരിരുള്‍പ്പാതി മാത്രമായ്

ശംഖിലിരംബമെന്നപോല്‍

നിന്നിലലയാന്‍ വിധിച്ചോരീകാറ്റുഞാന്‍

നിന്നിലെ തടവുകാരനാം

ഓര്‍മ്മതന്‍ പാലപ്പൂ

ഗഗനചാരിയാം ഞാന്‍

മേഘമെയ്യില്‍ കാണുന്നു നിന്‍

നക്ഷത്രങ്ങളാം കാക്കപ്പുള്ളികള്‍

പുലരിപിരിയും മുന്‍പേ

പെയ്തൊഴിയാത്തതാം

പ്രണയതോര്‍ച്ച തന്‍ ബാക്കിയായ്‌

പറയുവാനേറെയുണ്ടിന്നും...